Atletiek- en Trimvereniging Atledo Dongen

Lekan Dalenberg 8e bij nationale meerkampen

Geplaatst op dinsdag 27 september 2011 om 20:02 uur

Eind augustus valt de uitnodiging van de Atletiekunie binnen. “Op basis van jouw prestaties nodigen we je uit om deel te nemen aan de landelijke CD-meerkampfinale 2011”. Niet onverwacht want de ranglijsten op internet worden uitvoering bijgehouden, wel leuk: niet zelf inschrijven maar uitgenodigd worden door de Atletiekunie, Lekan is als 8e ‘geplaatst’.

Eerst nog concentreren op de D-spelen in Amsterdam. Daar loopt het niet zo lekker, een halve finale horden en bij hoog, zijn favoriete onderdeel, net niet op het podium . Een 4e is altijd een pijnlijke plek, net zoals die enkel van het afzetbeen.

Na een bezoek aan de fysiotherapeut kiezen we er voor om bij de komende wedstrijden de linkerenkel in te tapen. Het afzetbeen bij hoog geeft het meeste last, de banden zijn wat los en geven te weinig steun. Verder volgt er bij de fysio een programma van oefeningen, dat helpt.
 

Als voorbereiding kiezen we een wedstrijd in Steenbergen. 5 onderdelen op 1 dag, waarbij vooral de speer weer eens geoefend kan worden. Het wordt een zeer relaxte voorbereiding. Op een 4 laans-baantje wordt de niet druk bezochte wedstrijd in een lekker zonnetje afgewerkt. De chrono is royaal en de wedstrijdleiding houdt rekening met de wensen van de atleten zodat de finale sprint niet tijdens het hoog maar erna gehouden wordt. Het speren gaat redelijk goed, met spontaan hulp van een trainster van een lokale vereniging die een paar goede aanwijzingen geeft, dat levert een PR op.


De rust in de week voor de wedstrijd komt vanzelf. De fysio valt op de trainingsmaandag en de donderdagtraining wordt overgeslagen omdat de darmen protesteren. Spanning voor de wedstrijd? Of vermoeid van een nieuw schoolleven op de middelbare school? De vrijdagtraining gaat goed.


De reis naar Gemert gaat met hindernissen, een omleiding en een afgesloten brug over het kanaal. Vertrouwend op de Tom-Tom zien we een groot deel van het achterland van Gemert maar royaal op tijd komen we aan. Het gaat daar gelijk wat officiëler als bij andere wedstrijden. Lekan krijgt 2 nummers met naam en de kleding wordt gecheckt: is de Atledobroek wel donker grijs? Ach wellicht wat veel gewassen. Ook de opening is officieel, een wethouder met een –gelukkig- korte speech en het volkslied.


Samen met Joris wordt er een uitgebreide warming-up afgewerkt: we zijn er klaar voor. De sprint wordt traditiegetrouw gewonnen door Joris, de titelkandidaat van Spiridon uit Rijen. Met 11.20 sec is de tijd van Lekan voor dit veld matig, maar het benaderd de tijd van zijn PR. Het 2e onderdeel is verspringen, sinds de Brabantse meerkamp in mei geen meter meer vergesprongen. Maar tot 3x toe komt de aanloop goed uit, de 1e sprong is voorzichtig, je moet tenslotte wel eerst een resultaat neerzetten. De 2e sprong gaat voluit en de 4.94 meter is een nieuw PR. Op naar de 5 meter. De 3e sprong was zeker 5 meter maar door onbalans in de lucht gaat het landingsgestel iets te vroeg uit. Een 5e plek van de 16 stemt tot tevredenheid, wel een pijnlijke rechterenkel, ook het afzetten bij ver is erg belastend.
Dan het laatste nummer van dag 1, de speer. Worp 1 en 2 gaan niet lekker maar Lekan weet telkens wel vertrouwen te houden en de 3e worp zweeft naar 31.31 meter. Opnieuw een PR. Voorlopige positie in het klassement is een 7e plaats.
 


Op de zondag volgt de 2e dag, de route is nu geen probleem en er wordt gestart met de horden. Het gaat niet soepel, slecht uit de blokken en niet lekker over de horden. Dat de tijd met 13.54 sec. maar 1/10 minder is dan zijn PR verzacht het gevoel.

Aansluitend het hoogspringen. ‘Ik ga voor de 1.70meter.’ Met een PR van 1.65 is dat een leuke ambitie. De baan droogt snel onder een vaal zonnetje en de temperatuur is niet slecht voor een herfstdag. Het inspringen gaat goed, de aanvangshoogte wordt 1.45m. Die gaat niet in 1x goed, 1.50 is wel aardig en de 2e poging op 1.55 is heel mooi, Lekan zit weer goed in de wedstrijd. Ondanks de aanwijzingen van Jeroen Farla blijkt de 1.60m toch te hoog, 3x eraf en een illusie armer.

Na een uurtje rust volgt het kogelstoten, ook daar lukt het net niet, met 9.45 meter toch een mooie stoot, net onder PR niveau. Voor het laatste nummer staat Lekan 7e in het klassement met 2 atleten kort boven hem en een aantal niet ver achter hem. Wordt het dan toch nog een 4e plaats? De 1000 meter biedt snel duidelijkheid. Lekan kan het veld niet aan en eindigt achterin maar wel in zijn beste seizoenstijd van 3.31 minuten. Ja, het is echt de Nederlandse top.
 

Bij de prijsuitreiking blijkt dat Joris 1e is geworden, een schitterende prestatie. Lekan wordt 8e. Niet een plaats waarop hij had gehoopt maar toch wel 8e van Nederland en dat kan niemand hem nazeggen. In de auto op weg maar is het vizier alweer naar de komende wedstrijd gericht: ‘bij de clubkampioenschappen moet ik dan maar 1.70 hoog en 5 meter ver springen.
 

Dus, kom allemaal kijken in het weekend van 1 en 2 oktober en help Lekan zijn ambitie waarmaken.